جاسوسی رایانه ای ( سایبری)

جاسوسی سایبری
جاسوسی رایانه ای

تعریف جاسوسی سایبری:

جاسوسی پیش از قانون جرایم رایانه ای در فصل اول قانون تعزیرات تحت عنوان جرایم ضد امنیت داخلی و خارجی کشور مورد توجه قرار گرفته بود. در قوانین ایران به طور کلی تعریف دقیقی از جرم جاسوسی نشده و قانون گذار به ذکر مصادیق بسنده کرده است .

مصادیق جاسوسی:

در قانون تعزیرات به موارد زیر در این خصوص اشاره شده است:

۱- هر کس نقشه ها یا اسرار یا اسناد و تصمیمات راجع به سیاست داخلی یا خارجی کشور را عالما و عامدا در اختیار افرادی که صلاحیت دسترسی به آنها را ندارند قرار دهد یا از مفاد آن مطلع کند به نحوی که متضمن نوعی جاسوسی باشد.
۲- هر کس به نفع یک دولت بیگانه و به ضرر دولت بیگانه دیگر در قلمرو ایران مرتکب یکی از جرایم جاسوسی شود به نحوی که به امنیت ملی صدمه وارد نماید.
۳- هر کس به قصد سرقت یا نقشه برداری یا کسب اطلاع از اسرار سیاسی یا نظامی یا امنیتی به مواضع مربوطه داخل شود و هم چنین اشخاصی که بدون اجازه مامورین یا مقامات ذیصلاح در حال نقشه برداری یا گرفتن فیلم یا عکسبرداری از استحکامات نظامی یا اماکن ممنوعه دستگیر شوند.
۴- هر کس با هدف بر هم زدن امنیت کشور به هر وسیله اطلاعات طبقه بندی شده را با پوشش مسیولین نظام یا مامورین دولت یا به نحو دیگر جمع آوری کند چنانچه بخواهد آن را در اختیار دیگران قرار دهد.
۵- چنانچه مامورین دولتی که مسئول امور حفاظتی و اطلاعات طبقه بندی شده می باشند و به آنها آموزش لازم داده شده است در اثر بی مبالاتی و عدم رعایت اصول حفاظتی توسط دشمنان تخلیه اطلاعاتی شوند.

جاسوسی سایبری در قانون جرایم رایانه ای:

به نظر می رسد قانون جرایم رایانه ای تحت فصلی با عنوان جاسوسی تنها مصادیق دیگری از جرم جاسوسی را بیان نموده است:


الف) دسترسی غیر مجاز به داده های مذکور یا تحصیل آنها یا شنود محتوای سری در حال انتقال.
ب) در دسترس قراردادن داده های مذکور برای اشخاص فاقد صلاحیت به صورت غیر مجاز.
ج) افشاء یا در دسترس قرار دادن داده های مذکور برای دولت، سازمان، شرکت یا گروه بیگانه یا عاملان آنها.


شروع هر یک از این جرایم نیز در این قانون به زور اخص جرم انگاری شده است.

مجازات جرم جاسوسی سایبری در قانون جرایم رایانه ای:

الف)حبس از یک تا سه سال یا جزای نقدی از بیست میلیون (۲۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال تا شصت میلیون (۶۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال یا هر دو مجازات.

ب)حبس از دو تا ده سال.

ج)حبس از پنج تا پانزده سال.

باید در نظر داشت:

چنانچه مأموران دولتی که مسئول حفظ داده های سری مقرر در ماده (۳) این قانون یا سامانه های مربوط هستند و به آنها آموزش لازم داده شده است یا داده ها یا سامانه های مذکور در اختیار آنها قرار گرفته است بر اثر بی احتیاطی، بی مبالاتی یا عدم رعایت تدابیر امنیتی موجب دسترسی اشخاص فاقد صلاحیت به داده ها، حاملهای داده یا سامانه های مذکور شوند؛به حبس از نود و یک روز تا دو سال یا جزای نقدی از پنج میلیون (۵.۰۰۰.۰۰۰) ریال تا چهل میلیون (۴۰.۰۰۰.۰۰۰) ریال یا هر دو مجازات و انفصال از خدمت از شش ماه تا دو سال محکوم خواهند شد.

 

جهت مشاوره و اعطای وکالت در جرایم رایانه ای با ما تماس بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code