قوانین تبلیغ در اینستاگرام و تلگرام(شبکه های اجتماعی) و در اینترنت

تبلیغ در اینستاگرام و تلگرام

برای بررسی قوانین تبلیغ در اینستاگرام و یا تبلیغ در تلگرام و هم چنین تبلیغ در سایت های اینترنتی لازم است کلیه قوانین و مقررات موجود در خصوص تبلیغات مورد بررسی قرار گیرند؛ زیرا در زمینه قوانین مربوط به تبلیغات سایبری در ایران و تعیین باید ها و نباید های حقوقی این حوزه مجموعه قانون یا مقررات مستقلی تا کنون تدوین نشده است.

منظور از تبلیغات سایبری یا اینترنتی هم تبلیغ در شبکه های اجتماعی مانند تبلیغ در تلگرام و اینستاگرام و هم تبلیغ در اینترنت می باشد.

قواعد تبلیغ سایبری در قانون تجارت الکترونیک:

به نظر می آید قانون تجارت الکترونیک با قید اینکه این قانون «برای مبادله آسان و ایمن‌ اطلاعات در واسط های الکترونیکی و با استفاده از سیستم های ارتباطی جدید به کار‌ می‌رود.»  قواعد خود را حاکم بر کل فضای سایبری قرار داده است.

در حال حاضر فقط قانون تجارت الکترونیک در فصل دوم – در قواعد تبلیغ  و در مواد ۵۰ تا ۵۷ خود مستقیما به تبلیغ در فضای سایبری پرداخته است:

۱- تبلیغ کالا و خدمات نباید به گونه ای باشد که مصرف کننده را از لحاظ کیفیت و یا مقدار به اشتباه بیندازد. این اقدام می تواند برای مثال، با اعلام خلاف موضوع یا با مسکوت گذاشتن موضوع صورت گیرد.

۲- تامین کننده کالا در تبلیغات نباید برای سلامت مخاطب ایجاد خطر کند.

۳- در تبلیغ باید اطلاعات مربوط به کالا و خدمات کاملا واضح، صریح و شفاف باشد.

۴- هویت و محل کار تامین کننده کالا باید مشخص و معین باشد.

۵- مصرف کننده باید تصمیم بگیرد آیا تمایل به دریافت تبلیغات در پست الکترونیکی و ایمیل خود را دارد یا خیر.

مطابق ماده ۷۰ این قانون متخلفین از این مواد با جزای نقدی مجازات خواهند گردید. با توجه به اینکه قانون تجارت الکترونیک بیش از این به موضوع تبلیغات اینترنتی نپرداخته است، در مورد بقیه موارد به قوانین کلی موجود در زمینه تبلیغات مراجعه نمود.

قواعد تبلیغ در سایر قوانین:

ا- مطابق ماده ۱۲ آیین نامه تاسیس و نظارت بر نحوه کار و فعالیت کانون های آگهی و تبلیغاتی سازمان های تبلیغاتی و موسسات انتشار دهنده آگهی در تنظیم آگهی های تبلیغاتی خود مکلف به رعایت نکات زیر می باشند:

الف- آگهی های تبلیغاتی باید با موازین شرعی و قانونی کشور منطبق باشند.

ب- استفاده از تصاویر و عناوین مقامات عالی رتبه مملکتی و تمثال پیشوایان مذهبی و و شخصیت های تاریخی و فرهنگی کشور در آگهی هایی که هدف آنها ارائه کالاهای مصرفی و خدمات مشابه می باشد ممنوع است.

پ- آگهی های تبلیغاتی نباید خدمات یا کالاهای دیگران را بی ارزش یا فاقد اعتبار جلوه دهد.

ت- در آگهی های تبلیغاتی ادعاهای غیر قابل اثبات و  مطالب گمراه کننده نباید گنجانده شود.

ث- آگهی تبلیغاتی نباید محتوی گفتار یا تصاویری باشد که برای اخلاق و معتقدات مذهبی و عفت عمومی توهین آمیز باشد.

ج- در آگهی های تبلیغاتی نمی توان از قول منابع علمی ادعاهایی به عمل آورد که از طرف منابع موثق علمی تایید نشده باشد.

چ- تبلیغ کالاهای بازرگانی و خدمات تجارتی در کودکستان ها، دبستان ها و دبیرستان ها ممنوع است.

ح- تحقیر و استهزاء دیگران تلویحا و یا تصریحا در آگهی های تبلیغاتی ممنوع است.

خ- تبلیغاتی که مروج فساد و مخالف ادیان رسمی و بر خلاف عفت عمومی باشد، ممنوع است.

د- تعیین جایزه در مقابل تشویق به خرید و مصرف ممنوع است.

۲-  تبلیغ در مورد خواص داروها ممنوع است؛ مگر به موجب ماده ۵ قانون مربوط به مقررات پزشکی و دارویی و مواد خوراکی و آشامیدنی. (ماده ۱۳ آیین نامه فوق)

۳- انتشار آگهی نامه ها تنها از سوی کانون های آگهی و تبلیغاتی دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجاز می باشد. (ماده ۲ دستورالعمل نحوه انتشار آگهی نامه توسط کانون های آگهی و تبلیغاتی)

– با توجه به اینکه در این دستور العمل آگهی نامه را اعم از فر آورده های چاپی و محصولات تبلیغی مجلد و غیر مجلد و لوح های فشرده دانسته به نظر می رسد بتوان آگهی های اینترنتی را نیز در این زمره گنجاند.

۴- به موجب ماده ۷ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان تبلیغات خلاف واقع و ارائه اطلاعات نادرست که موجب فریب یا اشتباه مصرف کننده شود ممنوع است.

مصادیق این ماده در ماده ۲ آیین نامه اجرایی ماده ۷ قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان نام برده شده است:

الف- انتشار مطالب گمراه کننده، دروغ و غیر قابل اثبات.

ب- انجام یا عدم انجام عملی که موجب فریب مصرف کننده شود.

ج- اغراق در تبلیغ.

د- استفاده از صفات مطلق و تفضیلی مانند (کاملا بهداشتی) یا (صد در صد تضمینی) یا (برترین).

ه- عدم ارائه اطلاعات دقیق و روشن در مورد کالا و خدمات.

و- بی ارزش نشان دادن کالاها و خدمات دیگران.

ز- استناد به تاییدیه های فاقد اعتبار.

ح- تقلید از متن، موسیقی، شعر و یا سایر موارد تبلیغات تجاری دیگر کالا و خدمات جهت فریب مصرف کننده.

ط- استفاده از اسامی، عناوین و نشان اشخاص حقیقی و حقوقی مشهور به نحوی که مصرف کننده را فریب دهد.

ی- استناد به متن تقدیرنامه، جایزه یا گواهی صادر شده خارج از مفاد آن.

ک- ارائه اطلاعات نادرست در برگه های تضمین یا تعهد همراه با کالا و خدمات.

ل- تبلیغ کالا و خدمات غیر مجاز.

م- تبلیغ کالا و خدمات فاقد مجوز.

ع- عدم ذکر نام ذینفع تبلیغ.

ف- استفاده ابزاری از زنان، مردان و کودکانی که در آگهی های تبلیغاتی نقش اصلی را ایفا می نمایند.

در این موارد هم سفارش دهنده و هم سازنده مطابق قانون مسیولیت حقوقی و کیفری دارند. چنان که مشخص است برخی از این موارد بعدا دوباره در قانون تجارت الکترونیک مورد توجه قرار گرفته اند و این به معنی عدم لزوم پیروی از سایر قوانین تدوین شده نمی باشد.

۵- در ماده ۳ دستور العمل اجرایی تبلیغات شهری(محیطی) و مواد ۱۰،۱۱،۱۲،۱۳،۱۴ و ۱۵ آیین نامه تاسیس و نظارت بر نحوه کار و فعالیت کانون های آگهی تبلیغاتی نیز نکات مهمی در خصوص نباید های تبلیغاتی قید شده است:

الف- آگهی های تبلیغاتی نباید به رنجیدن معلولین و افراد با بیمار های خاص منجر شود.

ب- استفاده از صحنه هایی مانند استعمال مواد مخدر و .. که به سلامت افراد آسیب می رساند یا ترویج خشونت به حیوانات و تخریب محیط زیست را در پی داشته باشد مجاز نیست.

ج- ترویج  وحشت و خشونت به کلی ممنوع است.

د- نقض قوانین مربوط به حقوق مالکیت فکری نیز در تبلیغات ممنوع می باشد.

ن- آگهی نباید تبعیض های جنسیتی را ترویج دهد.

و- ترویج زبان بیگانه، غلط نویسی و غلط گویی مجاز نیست.

ه- تبلیغات نباید تولیدات داخلی را بی ارزش نشان دهد.

در مصوبه سیاست ها و ضوابط حاکم بر تبلیغات محیطی مصوب شورای معین شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز به بیانی دیگر بر موارد پیش گفته تاکید شده است.

در مجموعه قوانین و مقررات راجع به تبلیغات به ضوابط آگهی در رادیو، تلویزیون و در محیط شهری به طور مجزا توجه شده است. امروزه تبلیغات اینترنتی امکان تبلیغ با هزینه کمتر و حتی رایگان، با مخاطبان و بینندگان بیشتر را در کمترین زمان فراهم کرده است. در حالی که نسبت به سایر انواع تبلیغ زوایای آن به درستی روشن نشده است. از آن رو که انجام برخی امور تبلیغی در فضای سایبری ممکن است جرم رایانه ای تلقی شود و یا جبران خسارات را برای سفارش دهنده و سازنده آگهی به دنبال داشته باشد؛ ضرورت تصویب قانون ویژه ای در این خصوص به وضوح احساس می گردد.

باید دانست تا زمان تصویب قانون مستقل در این حوزه امکان اعمال قواعد عام موجود بر تبلیغات در فضای سایبری نیز وجود دارد مگر در جایی که با سایر اصول و قواعد حقوقی مانند اصل تفسیر به نفع متهم یا موارد مشابه تعارض یابد. بنابراین بهتر است سایت ها و حساب های کاربری تبلیغاتی در فضای مجازی قبل از اقدام به تبلیغات با مشاوره حقوقی با متخصصین این حوزه از بروز اشکالات بعدی جلوگیری نمایند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code